Αναζήτηση αυτού του ιστολογίου

Συνολικές προβολές σελίδας

Κυριακή, 31 Ιανουαρίου 2010

Agora





Η ταινία αυτή του 2009 που έκανε πρεμιέρα την 28/1/2010 στην Ελλάδα, θα έπρεπε να λεγόταν μάλλον Υπατία (Rachel Weisz), αλλά ο σκηνοθέτης προτίμησε τον τίτλο "Αγορά", μάλλον για να δείξει πως ο μαρτυρικός θάνατος της μεγάλης μαθηματικού και φιλοσόφου του 4ου μ.Χ. αιώνα στα χέρια του χριστιανικού όχλου της Αλεξάνδριας, οφείλοταν περισσότερο στη σύγκρουση μεταξύ του επίσκοπου Κύριλλου, και του Ορέστη, του έπαρχου της πόλης.
Ο Alejandro Amenábar σκηνοθέτησε μια ταινία, όσο το δυνατόν πιο πιστή στα ιστορικά γεγονότα [1, 2, 3, 4], αν και για τις ανάγκες της ταινίας προσθέτει και λίγο μελό, τονίζοντας τον έρωτα τόσο του έπαρχου Ορέστη (Oscar Isaac) όσο και του ασήμαντου δούλου της Davus (Max Minghella) προς το πρόσωπό της.
Πολύ σωστή νομίζω πως ήταν η απόφαση του σκηνοθέτη να δώσει έμφαση στο γεγονός ότι η Υπατία είχε ως μέγιστο μέλημά της την αναζήτηση της αληθινής επιστημονικής γνώσης, χωρίς να συμβιβάζεται σε πολιτικές σκοπιμότητες, γεγονός που οδήγησε βέβαια στην αποτρόπαια δολοφονία της από τα αγράμματα φανατισμένα υποχείρια του επίσκοπου Κύριλλου.

Δεν είναι τυχαίο ότι στον περίφημο πίνακα "Η σχολή των Αθηνών" (του 1511) του Ραφαήλ, η μόνη γυναίκα ανάμεσα στους σοφούς φιλοσόφους είναι η Υπατία.

Σημειωτέον ότι το ισπανικό καθολικό παρατηρητήριο δυσφήμησης του χριστιανισμού [6] θεωρεί πως "η ταινία προωθεί το μίσος εναντίον των Χριστιανών μέσω ψευδών κλισέ εναντίον της εκκλησίας', στη δε Ιταλία ακόμη δεν έχει βρεθεί εταιρία διανομής του έργου! [7, 5]


διαδικτυακή βιβλιογραφία:

1. Hypatia (Encyclopaedia Romana)
http://penelope.uchicago.edu/~grout/encyclopaedia_romana/greece/paganism/hypatia.html
2. The Life of Hypatia by John, Bishop of Nikiu, from his Chronicle 84.87-103
http://cosmopolis.com/alexandria/hypatia-bio-john.html
3. The Life of Hypatia by Socrates Scholasticus, from his Ecclesiastical History
http://cosmopolis.com/alexandria/hypatia-bio-socrates.html
4. The Life of Hypatia from Damascius's Life of Isidore, reproduced in The Suda Translated by Jeremiah Reedy
http://cosmopolis.com/alexandria/hypatia-bio-suda.html
5. άρθρο για την ταινία στην αγγλόφωνη wikipedia
http://en.wikipedia.org/wiki/Agora_(film)#cite_note-6
6. Observatorio Antidifamación Religiosa (OADIR)
http://www.oadir.org/index.php?option=com_content&task=view&id=15&Itemid=33
7. LA STAMPA 7/10/2009 Il film che l'Italia non vedrà.
http://www.lastampa.it/_web/CMSTP/tmplrubriche/giornalisti/grubrica.asp?ID_blog=124&ID_articolo=730&ID_sezione=&sezione=

Σάββατο, 30 Ιανουαρίου 2010

Whiteout





"Ίχνη στο χιόνι", μια ταινία που έκανα το λάθος να νοικιάσω σε DVD.
Η "υπόθεση" μπάζει από παντού. Η Carrie Stetko (την υποδύεται η Kate Beckinsale), μια Αμερικανίδα αστυνομκός πράκτορας στέλνεται στην Ανταρκτική για να ξεδιαλύνει τη δολοφονία ενός επιστήμονα γεωλόγου της εξερευνητικής αποστολής. Εκεί συναντιέται με τον Robert Pryce (Gabriel Macht), έναν πράκτορα των Ηνωμένων Εθνών, ο οποίος ερευνά την ίδια υπόθεση... την πρώτη δολοφονία στην παγωμένη ήπειρο του νότιου ημισφαίριου! Μετά αρχίζουν να μπλέκονται και άλλοι "κακοί" και η υπόθεση... καταλήγει να μη γίνεται καθόλου πειστική.
Δυστυχώς το πανέμορφο χιονισμένο τοπίο και η κούκλα Kate Beckinsale δεν μπορούν να σώσουν την ταινία λόγω του ανύπαρκτου σενάριου και την εξίσου φτωχής σκηνοθεσίας.

Δευτέρα, 25 Ιανουαρίου 2010

Sherlock Holmes





Ούτε που ξέρω πόσον καιρό θα κλαίω τα 9 ευρώ που πέταξα για να δω αυτήν την ταινία...
Δημιούργημα του σκηνοθέτη Guy Ritchie, και του παραγωγού Joel Silver (που είναι υπεύθυνος για κατασκευάσματα τύπου Lethal Weapon, Die Hard, Demolition Man κτλ.) η ταινία απλά θα εξόργιζε τον άμοιρο ευθυνών βέβαια Sir Arthur Conan Doyle, μιας και ουδεμία σχέση έχει το σενάριο των Michael Robert Johnson, Anthony Peckham, Simon Kinberg και Lionel Wigram με οποιαδήποτε ιστορία του μεγάλου Σκοτσέζου γιατρού & συγγραφέα. Αλήθεια χρειαζόταν η σύμπραξη τόσο πολλών συντελεστών για να παραχθεί αυτή η παιδιάστικη ιστορία (τι πρωτότυπο!) ενός μοχθηρού ταχυδακτυλουργού λόρδου που θέλει να... γίνει κυρίαρχος του κόσμου, αλλά πέφτει πάνω στο Σέρλοκ Χολμς...
Μπορείτε να φανταστείτε έναν Σέρλοκ Χολμς πρωταθλητή στο καράτε; Ε, έχετε μια εικόνα της απερίγραπτης αυτής κακογουστιάς.
Δυστυχώς αηδίασα και με τους Robert Downey Jr.στο ρόλο του Sherlock Holmes και Jude Law στο ρόλο του Dr. John Watson. Ο θεός βέβαια να τους κάνει Σέρλοκ Χολμς και Γουάτσον!!!
Το κερασάκι στην τούρτα είνα ότι κάποιες σκηνές φαντασμαγορικών ξυλοδαρμών, ο σκηνοθέτης μας τις δείχνει ΔΥΟ ΦΟΡΕΣ, μια για να τις καταλάβουμε και μια για να τις εμπεδώσουμε!
Αμερικανοβρετανιά του αισχίστου είδους.

Αντίδοτο; Διαβάστε καμιά αυθεντική ιστορία του Sir Arthur Conan Doyle, για να συνέλθετε από το σοκ.


Κριτική του By A. O. SCOTT στους N.Y. Times
http://movies.nytimes.com/2009/12/25/movies/25sherlock.html

Κυριακή, 24 Ιανουαρίου 2010

Issiz adam






"Πάντα μόνος" μια τουρκική ταινία του του σκηνοθέτη Çagan Irmak, που μπορείτε να βρείτε σε DVD.

Πολύ καλές ερμηνείες της Melis Birkan στο ρόλο της ράφτρας Αντά και του Cemal Hunal στο ρόλο του σεφ Αλπέρ.

Σάββατο, 23 Ιανουαρίου 2010

Entre les murs





Οι προσπάθειες του καθηγητή γαλλικής François Marin (τον υποδύεται ο François Bégaudeau) να διδάξει μια ατίθαση τάξη σε μια φτωχογειτονιά του πολυπολιτισμικού Παρισιού. Τα προβλήματα αξεπέραστα. Πανσπερμία φυλών, φτώχια, καμιά όρεξη για μάθηση, μαθητές με συνεχές πνεύμα αντιλογίας, και ο περισσότερος χρόνος να σπαταλιέται στη διατήρηση μιας υποτυπώδους τουλάχιστον τάξης . Το αποτέλεσμα; Ίσως αυτό που αναρωτήθηκε μια από τις μαθήτριες στο τέλος του σχολικού έτους. "Εγώ κύριε αναρωτιέμαι αν έμαθα κάτι ολόκληρη αυτή τη χρονιά..."
Γυρισμένη εξ ολοκλήρου μέσα σε πραγματικό σχολείο, μας μεταφέρει χωρίς ωραιοποιήσεις πραγματικά μέσα στους τοίχους του.
Οι μάχιμοι 'Ελληνες εκπαιδευτικοί θα βρουν σίγουρα πολλά κοινά ανάμεσα στη γαλλική και την ελληνική τους τάξη.
Ενδιαφέρουσα, κυρίως διότι παρουσιάζει το τι συμβαίνει σε μια τάξη όταν ο καθηγητής κλείνει την πόρτα, χωρίς ιδεοληψίες και διδακτισμό.

Mια ταινία του 2008, που κυκλοφορεί σε DVD, με ελληνικό τίτλο "ΑΝΑΜΕΣΑ ΣΤΟΥΣ ΤΟΙΧΟΥΣ" που σκηνοθέτησε ο Laurent Cantet.

Πέμπτη, 21 Ιανουαρίου 2010

Flammen og Citronen



"ΜΕΡΕΣ ΘΥΜΟΥ" (αγγλικός τίτλος FLAME & CITRON, γερμανικός τίτλος Tage des Zorns), δανέζικη ταινία του 2008, που κυκλοφορεί σε DVD.
H ταινία γνώρισε μεγάλη επιτυχία από τη Δανία, τις μεγαλύτερες εισπράξεις στην κινηματογραφική ιστορία της.
Το θέμα της είναι η αντιστασιακή δράση δυο φίλων, του Σιτρόνε (Mads Mikkelsen) και του Φλάμε (Thure Lindhardt), στην κατεχόμενη από τους Ναζί Δανία.
Πρόκειται για την πραγματική ιστορία της αντιστασιακής ομάδας Holger Danske, και ειδικότερα των αγωνιστών Bent Faurschou-Hviid (Flammen) και Jørgen Haagen Schmith (Citronen) που πέθαναν κατά τη διάρκεια του πολέμου.
Μας κρατάει σε αγωνία ως το τέλος, με την καταιγιστική της δράση, τους έρωτες, τις ανατροπές και τις προδοσίες. Όλα αυτά σε ένα βαρύ, μυστηριακό ντεκόρ που καταφέρνει να μεταδώσει στο θεατή με έντονο τρόπο την αίσθηση του φόβου που κυριαρχεί στην πανέμορφη Κοπεγχάγη.

παραγωγός Lars Bredo Rahbek
σκηνοθεσία Ole Christian Madsen
σενάριο Lars Andersen (συγγραφέας) & Ole Christian Madsen
φωτογραφία Jørgen Johansson


Επίσημη ιστοσελίδα http://www.flammenogcitronen.dk/

Δευτέρα, 18 Ιανουαρίου 2010

London River



Μια ωραία κοινωνική ταινία παρακολούθησα απόψε στο υπέροχο Ιντεάλ στην Πανεπιστημίου.
Το θέμα είναι η αντιμετώπιση των μουσουλμάνων κυρίως μεταναστών και η ταυτισή τους με την τρομοκρατία.
Η Ελίζαμπεθ (Brenda Blethyn) καταφθάνει στο Λονδίνο για να βρει την κόρη της που σπουδάζει εκεί γιατί φοβάται για τη ζωή της μετά τις τρομερές βομβιστικές επιθέσεις μουσουλμάνων τρομοκρατών που στοίχισαν τη ζωή σε πάνω από 50 ανθρώπους τον Ιούλιο του 2005.
Γρήγορα μαθαίνει πως η κόρη της είχε σχέση με ένα μαύρο μουσουλμάνο ονόματι Αλί και πως επιπλέον είχε γραφτεί σε μαθήματα αραβικών. Φοβάται επίσης πως έχει μπλεχτεί με ακραία στοιχεία και πως προσηλυτίστηκε στο μωαμεθανισμό!
Η αστυνομία αδυνατεί στην αρχή να την βοηθήσει, όμως η Ελίζαμπεθ συναντάει τυχαία τον Ουσμάν (Sotigui Kouyaté), ο οποίος είναι ο πατέρας του Αλί!

Σάββατο, 16 Ιανουαρίου 2010

The Soloist



Η ταινία είναι βασισμένη στο βιβλίο του αρθογράφου των Los Angeles Times, Steve Lopez, και το σενάριο έγραψε η Susannah Grant.
Πρόκειται για την πραγματική ιστορία του σχιζοφρενούς μουσικού Nathaniel Ayers, ο οποίος ζει άστεγος στους δρόμους της μεγαλούπολης του Λός Άντζελες, παίζοντας το μισοκαταστρεμένο βιολί του. Κάτω από ένα άγαλμα του Μπετόβεν τον βρίσκει ο αρθρογράφος της εφημερίδας Los Angeles Times, Steve Lopez, ο οποίος καταλαβαίνει πως πρόκειται για μουσική διάνοια και προσπαθεί να τον βοηθήσει να ξανασταθεί στα πόδια του. Μια συνταξιούχος μουσικός αναγνώστριά του του στέλνει το βιολοντσέλο της, το οποίο χαρίζει στον Ναθανιήλ για να του ξυπνήσει τη φλόγα της τέχνης που φαίνεται πως ακόμη σιγοκαίει στο ταραγμένο του μυαλό.
Ο δρόμος όμως προς την ανάρρωση αποδεικνύεται πως είναι πολύ αναφορικός...
Ο σκηνοθέτης Joe Wright καταφέρνει να γυρίσει μια συγκινητικότατη ταινία, βοηθούμενος βέβαια απο το εξαιρετικό σενάριο και την καλή ηθοποιία κυρίως των βασικών πρωταγωνιστών Jamie Foxx και Robert Downey Jr.

Η ταινία "Ο Βιρτουόζος" του 2009 κυκλοφορεί ήδη σε DVD.

Σάββατο, 9 Ιανουαρίου 2010

Gegen die Wand




Γερμανική ταινία του 2004 (άλλοι τίτλοι: "Μαζί ποτέ" "Head-On" "Duvara Karşı") που κυκλοφόρησε ευτυχώς και σε DVD.
Μια ταινία σκηνοθετημένη και γραμμένη από το Γερμανό [τουρκικής καταγωγής] Fatih Akin.
Όπως και οι άλλες δύο ταινίες του που έχω δει, είναι εξαιρετική.
Υπέροχη φωτογραφία του Rainer Klausmann, ωραία μουσική, ενδιαφέρον σενάριο, εξαίσια σκηνοθεσία.
Όσοι βλέπουν ταινίες του Φατίχ Ακίν γνωρίζουν ποια θέματα τον απασχολούν: οι ανθρώπινες σχέσεις, η πίεση του οικογενειακού περιβάλλοντος, η δύναμη του πεπρωμένου. Ο κεντρικός του χαρακτήρας είναι στάνταρ ένας εκ πεποιθήσεως εξευρωπαϊσμένος Τούρκος μετανάστης δεύτερης γενιάς, που νιώθει πάνω του να τον συντρίβει η συντηρητικότητα της ανατολίτικης νοοτροπίας του περίγυρού του. Η κινηματογραφική του ματιά όμως παραμένει πάντα ψυχρή, αποστασιοποιημένη, δε νουθετεί ποτέ, δεν παίρνει στάση, αφηγείται λεπτομερώς τα γεγονότα, και μας αφήνει να εμπλακούμε συναισθηματικά πρώτα και να "κρίνουμε" αργότερα μόνοι μας, κατόπιν ωριμότερης σκέψεως.

Η ιστορία είναι ολοζώντανη σαν να την διαβάζαμε από το αστυνομικό ρεπορτάζ: Ο Τζαχίτ, πρεζάκιας, αλκοολικός, ένα κατακαθι της κοινωνίας συναντιέται σε ψυχιατρική κλινική με την Σιμπέλ. Κοινά τους χαρακτηριστικά, η τάση αυτοκτονίας και η απέχθεια προς κάθε τι τουρκικό. "Κωλότουρκοι" αποκαλεί τους συμπατριώτες του ο απροσάρμοστος Τούρκος Τζαχίτ. Τελικά, με τη βοήθεια του θείου του, παντρεύεται τη Σιμπέλ βοηθώντας την να ξεφύγει από την καταπίεση της οικογένειάς της. Η ίδια του εκμυστηρεύεται πως η σπασμένη της μύτη είναι αποτέλεσμα της τιμωρίας της από τον αδελφό της, επειδή την είδε να κρατιέται για πρώτη φορά χέρι με χέρι με ένα αγόρι. Στην αρχή φαίνεται πως δεν τους συνδέει τίποτε. Και οι δυο τους έχουν εξωσυζυγικές σχέσεις, μάλλον δε συνευρίσκονται καν σαν ζευγάρι. Όταν όμως ένα βράδυ στο παρακμιακό μπαρ που συχνάζει η παρέα, ο Νίκος, που φαίνεται πως ποθεί τη Σιμπέλ, την προσβάλλει αποκαλώντας την πόρνη, ο εντελώς τύφλα στο μεθύσι Τζαχίτ του καταφέρει ένα χτύπημα που αποβαίνει μοιραίο. Έτσι ο Τζαχίτ καταλήγει στη φυλακή για το φόνο, η δε Σιμπέλ, γυρίζει στην Τουρκία για να μαζέψει λεφτά και να ξεφύγει από τον αδελφό της που την καταδιώκει για να ξεπλύνει την τροπή της οικογένειας...
Τώρα όμως πια ξέρουν πως αγαπιούνται βαθιά. Και οι φαινομενικά αυτοί σκληροί περιθωριακοί χαρακτήρες γίνονται τρυφεροί και προσπαθούν να υπερβούν όλα τα εμπόδια που τους στήνει η μοίρα.

Η ταινία δικαίως πήρε το χρυσό λιοντάρι στο φεστιβάλ του Βερολίνου το 2004.

Διαβάστε επίσης την ενδιαφέρουσα κριτική στο γερμανικό περιοδικό Spiegel
http://www.spiegel.de/kultur/kino/0,1518,290229,00.html

Πέμπτη, 7 Ιανουαρίου 2010

Auf der anderen Seite








Η ταινία αυτή του 2007 προβλήθηκε στην Ελλάδα με τον τίτλο “Η άκρη του ουρανού”, τουρκικός τίτλος “Yaşamın Kıyısında”.

Μετά το υπέροχο Soul kitchen
που είδα τις προάλλες, θα δω βέβαια οποιαδήποτε ταινία που σκηνοθέτησε ο Fatih Akin.
Ευτυχώς δηλαδή που υπάρχουν τα ενημερωμένα βιντεάδικα, γιατί δεν τις είχα δει στη μεγάλη οθόνη.

Ο τουρκικής καταγωγής Γερμανός σκηνοθέτης πετυχαίνει να γυρίσει
βαθιά συγκινητικές ταινίες, χωρίς όμως να γίνεται κραυγαλέος. Κρίνει τα γεγονότα χωρίς να κατακρίνει ή να νουθετεί. Η ματιά του ήρεμη και ρεαλιστική, μας παρουσιάζει τελείως αληθοφανείς ιστορίες απλών ανθρώπων που μπλέκονται από τη μοίρα σε περίεργες καταστάσεις.

Στην ταινία “Η άκρη του ουρανού”
ο Αλί, συνταξιούχος Τούρκος εργάτης στη Βρέμη της Γερμανίας, ερωτεύεται την επίσης Τουρκάλα πόρνη Γιετέρ και της προτείνει να παρατήσει τον οίκο ανοχής και να μείνει μαζί του. Η Γιετέρ, τρομοκρατημένη από τις απειλές δυο μουσουλμάνων συμπατριωτών της και δελεασμένη από την οικονομιή προσφορά του Αλί να της δίνει όσα θα έβγαζε στο πορνείο, δέχεται και μετακομίζει σπίτι του. Ο Αλί παθαίνει καρδιακή προσβολή μετά από ένα γερό μεθύσι με ρακί και στο νοσοκομειο του συμπαραστέκονται τόσο ο γιος του Νεγιάτ, ο οποίος διδάσκει γερμανική φιλολογία στο πανεπιστήμιο, όσο και η πόρνη.
Όταν ο Αλί επιστρέφει σπίτι, υποπτεύεται πως κάτι τρέχει μεταξύ του γιου του και της Γιετέρ, και λόγω της ζήλιας του την χτυπάει και η δυστυχισμένη Γιετέρ χτυπάει κάπου και σκοτώνεται. Ο Αλί καταλήγει σε γερμανική φυλακή, ο δε γιος του ταξιδεύει στην Τουρκία, παρατάει την πανεπιστημιακή του θέση, αγοράζει ένα γερμανικό βιβλιοπωλείο στην Κωνσταντινούπολη, και προσπαθεί να βρει την κόρη της μακαρίτισσας Γιετέρ, την Αϊτέν, για να τη βοηθήσει οικονομικά, λόγω των τύψεων που τον κυνηγούν επειδή ο πατέρας του -έστω και σε μια κακή στιγμή- άθελά του σκότωσε τη μάνα της.
Η Αϊτέν όμως έχει μπλέξει σε μια εξτρεμιστική φιλοκουρδική οργάνωση, και σε μια διαδήλωση κλέβει το πιστόλι ενός μυστικού αστυνομικού και το κρύβει σε κάποια στέγη καθώς καταφέρνει να ξεφύγει από την καταδίωξη. Φοβούμενη τη σύλληψή της, μιας και όλες οι φίλες της συλλαμβάνονται μετά από έφοδο της αστυνομίας στο διαμέρισμά τους, καταφεύγει στη Γερμανία όπου προσπαθεί μάταια να βρει τη μητέρα της, γιατί νόμιζε πως δούλευε σε εργοστάσιο παπουτσιών.
Άφραγκη καθώς είναι, καταφεύγει για φαγητό στη φοιτητικη εστία, και γνωρίζεται με μια Γερμανίδα λεσβία, τη Λότε, η οποία την ερωτεύεται και της προσφέρει διαμονή και φαγητό, παρά τις αντιρρήσεις της μητέρας, της Σουζάνας, η οποία φοβάται τα μπλεξίματα με παράνομους μετανάστες. Σε κάποιο έλεγχο της τροχαίας, η Αϊτέν πανικοβάλλεται και το βάζει στα πόδια, αλλά συλλαμβάνεται αμέσως και προσάγεται σε δίκη. Παρότι η Λότε της βάζει καλό δικηγόρο, το δικαστήριο δεν της προσφέρει άσυλο, με τη δικαιολογία πως η Τουρκία λόγω των ενταξιακών της σχέσεων με την Ευρωπαϊκή Ένωση δεν μπορεί να είναι επικίνδυνη χώρα για τους πολίτες της. Η Αϊτέν βέβαια συλλαμβάνεται αμέσως μόλις φτάνει στην Τουρκία.
Η Λότε την αναζητεί απεγνωσμένα στην Κωνσταντινούπολη, και καταλήγει να νοικιάζει ένα δωμάτιο στο σπίτι του βιβλιοπώλη πλέον Νεγιάτ. Επισκέπτεται την Αϊτέν στη φυλακή, όπου αυτή της ζητάει να πάει να βει το κρυμμένο πιστόλι. Η Λότε κάνει ό,τι της ζήτησε η φίλη της, αλλά στην επιστροφή, της επιτίθενται κάτι αλητάκια και της βουτάνε την τσάντα με το όπλο. Τα καταδιώκει και όταν τα βρίσκει σε μια αλάνα, αυτά πανικοβάλλονται, την απειλούν με το όπλο και την πυροβολούν στα κουτουρού για εκφοβισμό σκοτώνοντάς την κατά λάθος!
Η μητέρα της Σουζάνα φτάνει στην Τουρκία για να μάθει το πώς συνέβη το τρομερό συμβάν και καταλήγει να νοικιάζει το ίδιο δωμάτιο με την κόρη της στο διαμέρισμα του Νεγιάτ. Επισκέπτεται τη φυλακισμένη Αϊτέν που της ζητάει κλαίγοντας συγχώρηση, και της ανακοινώνει πως θα τη βοηθήσει με κάθε μέσο, όπως θα έκανε η κόρη της.
Η ταινία τελειώνει με τη συμφιλίωση πατέρα και γιου, μετά από προτροπή της Σουζάνας.

Πρωταγωνιστούν:
Baki Davrak (Nejat Aksu)
Nursel Kose (Yeter Ozturk)
Hanna Schygulla (Susanne Staub)
Tuncel Kurtiz (Ali Aksu)
Nurgul Yesilcay (Ayten Ozturk)
Patrycia Ziolkowska (Lotte Staub)

σενάριο στα γερμανικά, τουρκικά και αγγλικά:
Fatih Akin
διευθυντής φωτογραφίας:
Rainer Klausmann

Η ταινία πήρε βραβείο σεναρίου στο 60ο φεστιβάλ των Κανών, γυρίστηκε στη Βρέμη, Αμβούργο και Κωνσταντινούπολη. Οι χαρακτήρες του έργου μιλούν, όπως γίνεται και στην πραγματικότητα υπό παρόμοιες συνθήκες, τρεις γλώσσες.

διαφημιστικό της ταινίας
http://www.youtube.com/watch?v=i8rhDyhIloM

κριτική στους New York Times
http://movies.nytimes.com/2008/05/21/movies/21heav.html?ref=movies


σταλινικο-φοβικές συμβουλές περί των "παγίδων & σκοπιμοτήτων" που περιέχει η ταινία μπορείτε να απολάυσετε μόνο στο μοναδικό "Ριζοσπάστη" της 13/2/2008
http://www1.rizospastis.gr/wwwengine/story.do?id=4418067

Τετάρτη, 6 Ιανουαρίου 2010

Дядя Ваня







Είδα την ταινία "Θείος Βάνιας" σε σκηνοθεσία και σενάριο του Αντρέι Κοντσαλόφσκι, μετά τη θεατρική παράσταση στο Εθνικό.
Μου έκανε εντύπωση πως βρήκα στο βιντεάδικο μια τόσο παλιά ταινία σε DVD.
Η ταινία του 1970 (της σοβιετικής εταιρίας Μοσφίλμ) είναι σκηνοθετικά επίσης πολύ καλή, αλλά πολύ διαφορετική.
Εδώ ο σκηνοθέτης προσπαθεί να αναπαραστήσει όσο γίνεται πιο πιστά την αστική οικογένεια του καθηγητή Σερεμπριάκοφ, μεταφέροντάς μας σε μια καταθλιπτική έπαυλη χαμένη κάπου στη ρωσική επαρχία.
Το κλίμα του έργου του Τσέχοφ μεταφέρεται πολύ ζωντανά από το αριστουργηματικό παίξιμο όλων των ηθοποιών, μηδέ της παραμάνας και του εργάτη στο κτήμα εξαιρουμένου.
Εξαιρετική η Ειρήνη Κουπτσένκο στο ρόλο της Σόνιας, ο Σεργκέι Μπονταρτσούκ ως γιατρός Αστρόφ, ο Ινοκέντι Σμοκτουνόφσκι ως θείος Βάνιας και η Ειρήνη Μιρισνιτσένκο ως Έλενα.

Le petit Nicolas





Ο μικρός Νικόλας είναι μια γαλλική κωμωδία σε σκηνοθεσία του Laurent Tirard για μεγάλα και μικρά παιδιά.
Η μικροαστική Γαλλία των δεκαετριών του '50 και '60 ειδωμένη μέσα από τα μάτια των μικρών μαθητών ενός συντηρητικού δημοτικού αρρένων. Με κεντρικό ήρωα βέβαια τον σκανταλιάρη Νικόλα και την τρελοπαρέα του, το χοντρομπαλά Αλσέστ που όλο μασουλάει, το πλουσιόπαιδο Ζοφρουά, τον σπασίκλα Ανιάν που απαντά όλες τις ερωτήσεις της κυρίας, τον καυγατζή Εντ, το μπατσόπαιδο Ρουφούς και φυσικά τον Κλοτέρ, τον πιο αδιάβαστο μαθητή όλων των εποχών και τον Γιοακίμ που φοβάται πως ο μικρός του αδελφός θα του πάρει όλα τα δικαιώματα στην οικογένεια.

Το σενάριο φυσικά βασίζεται στο βιβλίο Le petit Nicolas του René Goscinny εικονογραφημένο από τον Jean-Jacques Sempé που πρωτοδημοσιεύτηκε το 1959.

Στο ρόλο του Νικόλα, ο εκπληκτικά γλυκός Maxime Godart.

Δευτέρα, 4 Ιανουαρίου 2010

Νήσος



Όταν ο άρχοντας του νησιού, ο Θεμιστοκλής Δίκαιος, πεθαίνει αφήνει 100 εκατομμύρια ευρώ υπό την προϋπόθεση πως ο δήμαρχος, ο αστυνόμος, ο δάσκαλος και ο παπάς θα δεχτούν να διαβάσουν ο καθένας μια σφραγισμένη επιστολή που αφορά τον καθένα.
Και εκεί αρχίζουν τα δύσκολα. Όλοι τους κάτι κρύβουν, και μαζί τους παίρνουν στο λαιμό τους πολλούς άλλους ευυπόληπτους συγχωριανούς τους. Σόδομα και Γόμορρα. Δολοφονίες, μοιχίες, λαθρεμπόριο, ομοφυλόφιλες σχέσεις, όλα τα θανάσιμα αμαρτήματα! Ποιος θα παραμείνει άσπιλος;

Μια πολύ ενδιαφέρουσα κοινωνική ταινία για τα "χρηστά ήθη της επαρχίας" σε σκηνοθεσία του Χρήστου Δήμα. Το σενάριο των Κωστή Παπαδόπουλου & Έλενας Σολωμού είναι πρωτότυπο και βοηθάει πολύ να στηθεί μια αρκετά πιστευτή τραγικοκωμωδία.
Η ταινία είναι παραγωγή της BLACK ORANGE PRODUCTIONS S.A, γυρίστηκε στη Σίφνο, η διανομή είναι από τη Village Films, και η πρεμιέρα της έγινε την 31-12-2009.

ΗΘΟΠΟΙΟΙ:
Βλαδίμηρος Κυριακίδης
Δημήτρης Τζουμάκης
Μιχάλης Μαρίνος
Παύλος Ορκόπουλος
Ελένη Καστάνη
Οδυσσέας Παπασπηλιόπουλος
Κώστας Βουτσάς
Ελισάβετ Κωνσταντινίδου
Τάνια Τρύπη
Ζέτα Δούκα
Δάφνη Λαμπρόγιαννη
Παύλος Ορκόπουλος
Ντορέττα Παπαδημητρίου
Κώστας Τριανταφυλλόπουλος
Κώστας Φαλελάκης
Αντίνοος Αλμπάνης
Μιχάλης Γιαννικάκης
Αλέξανδρος Γιάννου
Κων/νος Δανίκας
Τόνυ Δημητρίου
Ιωάννα Πηλιχού
Σόλων Τσούνης
Μιχάλης Ιατρόπουλος
Θέμις Μπαζάκα

Το διαφημιστικό της ταινίας
http://www.youtube.com/watch?v=WZj_rrnqDLs&feature=player_embedded

φωτογραφίες από τα γυρίσματα
http://www.youtube.com/watch?v=hodX0EHM5wc&NR=1