Αναζήτηση αυτού του ιστολογίου

Συνολικές προβολές σελίδας

Τετάρτη, 19 Αυγούστου 2009

Η ΣΚΟΝΗ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ





ΤΗΕ DUST OF TIME

Δυστυχώς είδα καθυστερημένα και αυτήν την ταινία του Αγγελόπουλου.
Είναι μάλλον η χειρότερή του.
Ο άνθρωπος έχει σταματήσει αλλού, εμμένει σε διάφορα άχρηστα δήθεν αριστερά τσιτάτα, και.... τι άραγε προσπαθεί να πετύχει;
Όταν πια δεν έχεις να πεις απολύτως τίποτε, δε σε σώζουν ούτε η οικονομική υποστήριξη τεσσάρων-πέντε χωρών, ούτε οι καλοί ηθοποιοί όπως ο Μπρούνο Γκαντς και ο Γουίλεμ Νταφόε. (Είμαι σίγουρος πως θα έχουν μετανιώσε πικρά τη συνεργασία τους με τον Αγγελόπουλο.)
Σκηνοθετικά, το έργο δεν είπε απολύτως τίποτε καινούριο, εκτός σε όσους ψευτοκουλτουριάδηδες συνεχίζουν να βλέπουν κάτι ποιοτικό στα αργά γυρίσματα σκηνών με παντελώς άσκοπα περιφερόμενα άτομα, ή σκηνές δήθεν “ζωγραφικούς πίνακες” που δεν παραπέμπουν πουθενά.
Ανούσιες αναφορές σε σημαντικά γεγονότα του περασμένου αιώνα (θάνατος του Στάλιν, Έλληνες κομμουνιστές πρόσφυγες στην Τασκένδη, πτώση του τείχους του Βερολίνου), όλα πλίνθοι κέραμοι ατάκτως ερριμμένοι.
Σενάριο ανύπαρκτο.
Απορώ πώς εκτός από το σηνοθέτη χρειάστηκαν άλλοι δύο (ο Tonino Guerra και ο Petros Markaris)
για να το... ολοκληρώσουν!
Οι ηθοποιοί, στο χειρότερό τους εαυτό, αλλά 100% λόγω της παντελούς ανικανότητας του Αγγελόπουλου να τους αξιοποιήσει έστω και στο ελάχιστο.
Η Καραΐνδρου κάτι πήγε να προσφέρει στην ταινία με τη μουσική της συνεισφορά, αλλά φευ, τις ταινίες δεν τις βλάπουμε για τη μουσική τους, εκτός κι αν είναι ντοκιμντέρ για το Γούντστοκ.
Η σκόνη του χρόνου είναι πολύ ενδιαφέρον θέμα, και είναι δυνατόν να προσφέρει στο θεατή στιγμές συγκίνησης, αλλά σε κάποια άλλη ταινία όπου ο σκηνοθέτης να μπορέσει πρώτον να μας πείσει ότι έχει κάτι να πει, και στη συνέχεια να πετύχει να μας το δείξει κινηματογραφικά...

Τρίτη, 18 Αυγούστου 2009

ANGELS AND DEMONS (ΟΙ ΙΛΟΥΜΙΝΑΤΟΙ)




Οι “Πεφωτισμένοι” είναι μια ακόμη ταινία βασισμένη σε μυθιστόρημα του
Dan Brown γραμμένο με την καλοδοκιμασμένη συνταγή που χαρίζει σίγουρη επιτυχία: ολίγον μυστήριο, ολίγες ιστορικές συνωμοσίες, ολίγοι ηρωισμοί, ανεξήγητες δολοφονίες και ένας αδίστακτος εγκληματίας στην υπηρεσία μιας μυστικής οργάνωσης. Και όλα αυτά με φόντο την εκλογή ενός νέου Πάπα!
Θα σωθεί άραγε η καθολική εκκλησία από τον τρομερό αυτό κίνδυνο;
Η επιστήμη θα συμμαχήσει τελικά με τη θρησκεία;
Ο γνωστός κι από την προηγούμενη ταινία καθηγητής συμβολογίας του Χάρβαρντ Robert Langdon, αναλαμβάνει και πάλι να λύσει το γρίφο καθοδηγώντας τις διωκτικές αρχές.
Εδώ όμως έχουμε και νέο, πιο σκοτεινό ήρωα.
Έναν παπά - πιλότο που οδηγεί ένα ελικόπτερο αρεκετά ψηλά ώστε να προκαλέσει την έκκρήξη της βόμβας αντιύλης αρκετά ψηλά για να σώσει το Βατικανό από την ολοκληρωτική καταστροφή!!!

Αν αντέξετε αυτό το εντελώς για γέλια ή για κλάματα σενάριο, το οποίο παρεμπιπτόντως βρίθει επιστημονικών λαθών, θα απολαύσετε τουλάχιστον μια εκδρομή στα αξιοθέατα της πανέμορφης Ρώμης.

Η ταινία γυρίστηκε μετά την επιτυχία της μεταφοράς του “Κώδικα Ντ Βίντσι” στη μεγάλη οθόνη, παρότι το βιβλίο “Ιλουμινάτοι” είχε γραφτεί τρία χρόνια πιο πριν.

Ο Tom Hanks μου φάνηκε αρκετά γερασμένος και επίπεδος, λες και βαριόταν να ξαναπαίξει τον ίδιο ρόλο του καθηγητή.
Αρκετά καλός ο Ewan McGregor στο ρόλο του δολοπλόκου παπά, μέτρια η πανέμορφη Ayelet Zurer στο ρόλο της ερευνήτριας του CERN που βοηθάει τον συμβολολόγο να βρουν το δολοφόνο.

Σκηνοθετικά η ταινία ήταν καλογυρισμένη, αλλά δύσκολα πιστευτή λόγω των υπερβολών του σεναρίου.

Δευτέρα, 10 Αυγούστου 2009

Two lovers (Δύο έρωτες)




Κατ΄ αρχάς η ελληνική μετάφραση μας μπερδεύει λίγο. Δεν είναι το ότι η λέξη lover στα αγγλικά δε σημαίνει έρωτας.
Ή μάλλον να το πούμε διαφορερικά. Η ίδια η πλοκή της ταινίας θα μας μπερδέψει. Για πόσους εραστές πρόκειται;
O Λέναρντ (Joaquin Phoenix), ένας περίεργος τύπος, γιος ιδιοκτήτη καθαριστήριου στη Νέα Υόρκη, αδυνατεί να ξεπεράσει τον έρωτά του για μια κοπέλα που είχε αρραβωνιαστεί, αλλά η οποία τον παράτησε αφού έμαθε πως για ιατρικούς λόγους δε θα έπρεπε να έκαναν μαζί παιδιά, και αποπειράται να αυτοκτονήσει.
Δεν τα καταφέρνει όμως, αλλάζει γνώμη και τελικά τον βγάζουν από τα παγωμένα νερά. Μόλις γυρίζει σπίτι, ο πατέρας του του ανακοινώνει πως του έχει κανονίσει ραντεβού με την κόρη επιχειρηματία που θα αγοράσει το καθαριστήριό τους. Η Σάντρα τον ερωτεύεται αμέσως, αλλά ο Λέναρντ συναντά τη Μισέλ, μια νεοφερμένη στην πολυκατοικία τους, η οποία είναι ναρκομανής και έχει σχέση με πάμπλουτο παντρεμένο κύριο, ο οποίος παρ΄ ότι είναι ξετρελαμένος μαζί της δεν αποφασίζει να χωρίσει ώστε να την αποκαταστήσει.
Πόσους έρωτες μετρήσατε;
Καλά, ούτε ο Λέναρντ δεν μπορεί να τους υπολογίσει.
Στο τέλος πάντως της ταινίας θα συμφωνήσετε ίσως μαζί μου πως η ταινία θα έπρεπε να είχε τον τίτλο “Καλύτερα το δίπορτο”!

Παρά το γεγονός που το σενάριο είναι αλλοπρόσαλο, ή κοινότυπο, ο James Gray σκηνοθετεί μια εξαιρετική ταινία, στην οποία απολαμβάνουμε έξοχες ερμηνείες ακόμη και από τους ηθοποιούς που υποδύονται τους δεύτερους ρόλους. Υπέροχη π.χ. η Isabella Rosselini στο ρόλο της πονεμένης μητέρας του Λέναρντ. Πολύ καλή επίσης η Vinessa Shaw στο ρόλο της Σάντρας.

Σάββατο, 8 Αυγούστου 2009

Η πρόταση (The proposal)




Η σκληρή Margaret Tate (Sandra Bullock), διευθύντρια μεγάλου εκδοτικού οίκου της Νεας Υόρκης, αναγκάζεται να ζητήσει σε γάμο... το νεαρό γραμματέα της, Andrew Ρaxton (Ryan Reynolds), για να αποφύγει την απέλασή της από τη χώρα και να αποκτήσει άδεια εργασίας.
Το ζεύγος αναγκάζεται να ταξιδέψει στη μακρινή Sitka της Αλάσκας, για να γνωριστούν καλύτερα και να προετοιμαστούν για το διαγώνισμα που πρόκειται να υποστούν από τον κέρβερο του ειδικού γραφείου υπηκοοτήτων πριν τους δοθεί η άδεια γάμου.
Εκεί όμως ανακαλύπτουν πολλά μυστικά που δεν ήξεραν ο ένας για τον άλλον.
... Και ύστερα έρχεται ο έρωτας.

Καλοστημένη ταινία που σκηνοθέτησε η Anne Fletcher, με μια Sandra Bullock στο στοιχείο της!
Καλός και ο Ryan Reynolds στο δύσκολο ρόλο του άπειρου λογοτεχνικού κριτικού που θέλει να αποδείξει πως αξίζει κάτι από μόνος του.

Μια διασκεδαστική κωμωδία για τις σχέσεις εργασίας, το ανελέητο κυνήγι της καριέρας, την οικογένεια και τον έρωτα.
Ό,τι πρέπει για ένα αυγουστιάτικο βράδυ, ιδίως όταν την απολαμβάνεις σε καλοκαιρινό σινεμά στις Κυκλάδες.